Laura Herwig
illustratie

Lieveheersbeestje deel 2













Weet je nog van dat lieveheersbeestje dat op zoek was naar geluk? 

Hij is nog steeds op weg. Van de week zag ik hem op mijn fiets zitten, bovenop de bel. Het beste plekje, want vanaf daar kon hij alles zien. Hij moest zich wel goed vasthouden toen ik ging fietsen, de straat is hobbelig en de bel is glad. Maar hij bleef zitten, pootjes wijd uitgespreid, kop in de wind, helemaal tot mijn in straat. 

Daar reed ik iets te hard over een iets te hoge drempel en hield het lieveheersbeestje het niet meer. Hij viel. Ik stopte, liep een stukje terug en zocht op de straat. Ik zag hem niet. ‘Helaas, hier scheiden onze wegen’, dacht ik. Lieveheersbeestjes kunnen heel wat hebben, hij was vast weggevlogen. 

Ik zette mijn fiets in de berging en begon de trappen op te lopen naar mijn voordeur. Opeens zag ik iets op de onderkant van mijn jurk zitten. Een vuiltje? 

‘Hee, daar ben je!!’ riep ik terwijl ik daar in het trappenhuis stond. Een buurman stak zijn hoofd om de deur en deed hem toen dicht. Ik bloosde, ik dacht dat ik alleen was, nu had iemand gezien dat ik tegen mijn jurk stond te schreeuwen alsof ik een oude vriend ontmoette. Ik besloot dat het me niets kon schelen.

Ik liep verder naar mijn huis en naar mijn balkon. Daar zette ik het lieveheersbeestje op de aardbeienplant waar een paar bladluizen op zaten. Ik ging op de drempel zitten om te kijken hoe het lieveheersbeestje van de luizen at en een dutje deed. Na een klein half uur liep het lieveheersbeestje naar het hoogste blad. Hij klom op de reling van het balkon, sloeg zijn vleugels uit en vloog zigzaggend weg. 

Wat zou zijn volgende avontuur zijn?

Liefs, Laura

10-10-2021


Lees hier mijn eerdere blogs: 

Heerlijke herfst

Draken en heksen

Kerstgroet

Lieveheersbeestje op zoek naar geluk 

Simpel leven 

Na zonneschijn komt... regen!

Bloemen